W naszej ofercie magnesy: magnesy neodymowe, ferrytowe, AlNiCo i Sm-Co oraz stoły, separatory i chwytaki magnetyczne.
magnesy neodymowe
magnesy ferrytowe
magnesy magnesy stale
magnes

Nasz sklep internetowy www.MAGNESY.eu

Materiały magnetyczne

Materiały magnetyczne to wszyskie znane pierwiastki, związki chemiczne i materiały mogą zostać sklasyfikowane na podstawie ich własności magnetycznych. Co więcej, każdy pierwiastek chemiczny wykazuje jeden z czterech podstawowych typów magnetyzmu: diamagnetyzm, paramagnetyzm, ferromagnetyzm lub ferrimagnetyzm. Największe znaczenie praktyczne mają ferromagnetyki, które można podzielić na materiały magnetycznie twarde (używane jako magnesy trwałe), miękkie (magnetyczne rdzenie transformatorów i silników) oraz półtwarde (magnetyczne nośniki analogowych i cyfrowych danych). 

Ferromagnetyk w fizyce to ciało, które wykazuje własności magnetyczne. Znajdują się w nich obszary stałego namagnesowania (tak zwane domeny magnetyczne), wytwarzające wokół siebie pole magnetyczne (jak małe magnesy). Do ferromagnetyków należą między innymi żelazo, kobalt, nikiel i niektóre stopy oraz metale przejściowe z grupy żelaza i metale ziem rzadkich.

Ferromagnetyki posiadają właściwości magnetyczne poniżej temperatury Curie. Występuje w nich zjawisko nasycenia magnetycznego - wszystkie elementarne dipole magnetyczne ustawiają się w kierunku zewnętrznego pola magnetycznego.

Ferromagnetyki dzieli się umownie na:

  • twarde - zachowują stan namagnesowania pomimo zmian zewnętrznego pola magnetycznego;
  • miękkie - tracą zewnętrzne namagnesowanie po usunięciu pola magnetycznego zachowując jedynie namagnesowanie resztkowe znacznie mniejsze od maksymalnego;
  • półtwarde - zachowują stan namagnesowania, ale jest on stosunkowo łatwy do usunięcia.

Ferromagnetyki twarde stosuje się do wyrobu magnesów trwałych. Ferromagnetyki miękkie do budowy magnetowodów i rdzeni magnetycznych silników elektrycznych, transformatorów itp. w celu kształtowania pola magnetycznego.

Ferromagnetyki półtwarde wykazują własności pośrednie i używane są np. do zapisu danych cyfrowych na dyskach lub kartach magnetycznych.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Ferromagnetyk

Materiały magnetycznie twarde to umowna grupa materiałów wykazujących własności ferromagnetyczne, dla których wartość natężenia koercji Hc jest powyżej 10 kA/m (typowo powyżej 100 kA/m, do 24 MA/m). Materiały magnetycznie twarde nazywane są również magnesami trwałymi. Pętla histerezy materiału magnetycznie twardego jest stosunkowo "szeroka" z uwagi na duże wartości Hc.

Pożądanymi parametrami materiału magnetycznie twardego są:

  • duża wartość remanencji (indukcji szczątkowej), pozwalająca uzyskać siły mechanicznej (proporcjonalnej do kwadratu indukcji)
  • duże natężenie koercji, pozwalające na uzyskanie jak największej energii magnetycznej
  • odpowiednie własności mechaniczne (w zależności od zastosowania)
  • odporność na korozję

 
Energia magnetyczna magnesu (czerwona krzywa), obliczona jako iloczyn indukcji magnetycznej B i natężenia pola magnetycznego H dla krzywej odmagnesowania (niebieska krzywa) przechodzącej przez punkty remanencji Br i koercji BHC. Punkty Ba i Ha wyznaczają optymalny punkt pracy magnesu dla którego energia magnetyczna przyjmuje maksimum.

Magnetyki twarde stosuje się wszędzie tam, gdzie wymagane jest silne stałe pole lub indukcja magnetyczna. Do najprostszych zastosowań należą wykorzystania siły mechanicznego przyciągania ozdobnych magnesów na chłodziarkach lub zapięć w damskich torebkach. Wykorzystuje się je również w silnikach lub generatorach synchronicznych (szczególnie w elektrowniach wiatrowych) oraz w siłownikach elektromagnetycznych lub czujnikach.

Jest kilka grup magnetyków twardych:

  • stopy metali ferromagnetycznych, na przykład AlNiCo zawierające Fe, Co, Ni, Al, C;
  • twarde ferryty, o składzie MOFe12O, gdzie MO jest zwykle tlenkiem baru lub stront;
  • magnesy na bazie metali ziem rzadkich, przykładowe składy chemiczne to: Nd2Fe14B, SmCo5.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Materiały_magnetycznie_twarde

Materiały magnetycznie miękkie to umowna grupa materiałów wykazujących własności ferromagnetyczne, dla których wartość natężenia koercji HC jest poniżej 1000 A/m (Hc przyjmuje tylko wartości dodatnie).

Pętla histerezy materiału magnetycznie miękkiego jest stosunkowo "wąska" z uwagi na niewielkie wartości Hc (definicja na rysunku). Pożądanymi parametrami materiału magnetycznie miękkiego są:

  • duża przenikalność magnetyczna, pozwalająca uzyskać duże wartości indukcji magnetycznej przy użyciu małego prądu magnesowania;
  • jak najmniejsza stratność(pole objęte pętlą histerezy), pozwalająca na wysokosprawne przetwarzanie energii;
  • duża indukcja nasycenia, pozwalająca na uzyskanie jak największej siły mechaniczej (proporcjonalnej do kwadratu indukcji);
  • duża rezystywność w celu zmniejszenia strat mocy powodowanych prądami wirowymi;
  • odpowiednie własnoście mechaniczne (w zależności od zastosowania).

Pętla Histerezy

Rodzina pętli histerezy B=f(H) dla orientowanej blachy elektrotechnicznej, na wykresie zaznaczono remanencję BR oraz koercję HC

Magnetyki miękkie stosuje się w maszynach elektrycznych do transformacji energii elektrycznej (transformatory), generacji energii elektrycznej (generatory, alternatory i prądnice) oraz zamiany energii elektrycznej w mechaniczną (silniki elektryczne). Znajdują one również szerokie zastosowanie do ekranowania magnetycznego i czujników magnetycznych.

Najszerzej stosowanymi magnetykami miękkimi są stopy Fe i Si (stosunkowo tanie blachy elektrotechniczne), stopy Fe i Ni (duża przenikalność początkowa), stopy Fe i Co (duża indukcja nasycenia lub duża maksymalna przenikalność magnetyczna), ferryty (duża rezystywność), i tym podobne. Magnetyki miękkie mogą być wykonywane w postaci cienkich warstw, włókien, drutów, taśm, blach, odlewów, wyprasek, i tym podobnych.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Materiały_magnetycznie_miękkie

Materiały magnetycznie półtwarde to umowna grupa materiałów wykazujących własności ferromagnetyczne, dla których wartość natężenia koercji Hc zawiera się w granicach 1 - 10 kA/m.

Podobnie do magnetyków twardych, materiały półtwarde zachowują stan namagnesowania po usunięciu pola magnesującego. Jednakże niezbyt wysokie wartości koercji pozwalają na względnie łatwe usunięcie namagnesowania, lub też odwrócenie jego polaryzacji. Własność tą wykorzystuje się do przechowywania informacji. Jednym z najbardziej znanych zastosowań jest pamięć magnetyczna, na przykład dysk twardy.

Pożądanymi parametrami materiału magnetycznie miękkiego są:

  • duża wartość remanencji, ułatwiająca odczytywanie stanu (kierunku polaryzacji) namagnesowani;
  • odpowiednia wartość pola koercji pozwalająca na względnie łatwe przemagnesowanie, w zależności od aplikacji
  • duża stabilność parametrów w zależności od temperatury;
  • duża odporność na zewnętrze warunki (na przykład korozję);
  • odpowiednie własności mechaniczn.

Magnetyki półtwarde znajdują zastosowanie głównie do przechowywania informacji. Głównie są one wykorzystywane do:

  • pamięci magnetycznych, gdzie powierzchnia magnetyczna jest namagnesowana w kierunku dodatnich (logiczna jedynka) lub ujemnych (logiczne zero) wartości indukcji magnetycznej. Informacja może być kasowana lub zmieniana poprzez zmianę kierunku namagnesowani;
  • systemów zabezpieczeń towarowych, gdzie taśmy półtwarde mogą rezonować w polu elektromagnetycznym - po rozmagnesowaniu (lub namagnesowaniu) zmienia się czestotliwość rezonansowa i tym samym można przenieść towar przez bramkę zabezpieczającą;
  • wszelkiego rodzaju czujniki.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Materiały_magnetycznie_półtwarde